Hoe je het wendt of keert: artsen zijn uitvoerders.

Klussers aan je lichaam, net als een aannemer iets aan een huis kan repareren of verbeteren, kan een arts dit ook doen aan je lichaam. Artsen worden wel geacht de leiding te nemen in een behandeling en zijn eindverantwoordelijk voor de resultaten van de behandeling. Dus in dat opzicht is het niet zomaar een functie, maar blijft een uitvoerende, operationele functie.

Ik doel met de titel meer op het feit dat artsen over het algemeen weinig (wetenschappelijk) onderzoek doen naar verbeteringen in de geneeskunde. Er kan alleen vertrouwd worden op peer reviews, aha erlebnissen, en momenten van serendipiteit, waarin doorbraken in geneeskunde gedaan worden en kennis van de laatste stand van zaken. Nou wordt wel geacht dat via de opleiding, congressen, cursussen en vervolgopleidingen de kennis op peil wordt gehouden, maar dit houdt niet te over. Dit is voorgekauwde kennis overgedragen.

Als we het hebben over de verpleegkundigen, dan zijn deze nog meer in de uitvoering geplaatst. Die specialiseren zich in het uitvoeren van medische behandelingen onder toezicht of in opdracht van een arts. Een assistent van de specialist op het gebied van het oplossen van gezondheidsproblemen en het behoud en welzijn van de patiënt, aldus de opleiding HBO-V voorschrijft.

Twee beroepen die in symbiose met elkaar samenwerken, allemaal voor het welzijn en de genezing van de zieken.